Kızıl bir ateş yanıyor
Kaybetme, ayağa kalk
7 AĞUSTOS 2003 (PERŞEMBE)
Gözyaşlarını dindireceğim, söz
Wonder, Wonder, ne iyi bir yürek
Seni kucaklayan
Silahı sevgi dolu yüreği
Koruyucu bir kahraman...
Bu plaklar da hep takılır.
Günaydın Satoru.
Riske girmekten kaçınmalıyız. Ama korkmamalıyız da.
Bizim avantajımız, riskten korkmadan özgürce çalışabilmek.
O yüzden mi hiç aile kurmadın?
Evet.
Ama pişman değilim.
Yakın zamanda ödülünü almayacak olsam bile.
SACHIKO UYANDI.
Hayır.
Eminim ödülün... yakında geliyor.
Alo?
21 AĞUSTOS 2003 (PERŞEMBE)
Elini oynatmaya çalışalım mı?
Öncelikle, iki dirseğini de bükmeye çalışarak başlayalım.
Güzel.
Şimdi, başını bana doğru çevirebilir misin?
Tamam, şimdi öbür yana.
Güzel.
Daha iki haftadır uyanıkken böyle hareket edebilmenden etkilendim.
Bu, annenin sayesinde.
Her gün dört saat senin bakımınla ilgilendi.
O yüzden kasların hareketsizlikten erimedi.
Normalde, 15 yıl uyuyanların...
On...
...beş... yıl mı?
On...
...beş...
...yıl...
Lütfen sonuçlar gelir gelmez bana getir.
- Peki doktor. - Bunu doktora götüreyim mi?
25 AĞUSTOS 2003 (PAZARTESİ)
Ona sorular sormak istiyorum.
Olur mu?
Lütfen ona iyi bakın.
Satoru...
...uyumadan önce
hatırlayabildiğin en yeni anın ne?
En yeni mi?
Başka türlü sorayım. Hatırladığın en son şey ne?
Anne.
Flütüm nerede?
Ben bile son anımın bu olmadığının farkındaydım.
İşte tam o sırada...
...hafızamda boşluklar olduğunu ilk kez...
...anladım.
O zaman, bence artık onları buluşturalım.
Olur.
Satoru.
Ziyaretçilerin var.
Beklediğiniz için teşekkürler. Lütfen girin.
Satoru.
Günaydın.
Ben eksi sınıf arkadaşın Kenya Kobayashi.
Ben de Hiromi Sugita.
İyi görünüyorsun Satoru.
İkiniz de büyümüşsünüz.
- Hokkaido'dan mı geldiniz? - Hayır.
Biz de Tokyo'ya taşındık.
Anladım.
Demek artık Tokyo'da çalışıyorsunuz.
Evet.
Ben hep istediğim gibi avukat oldum.
Ben de doktorum.
Ama daha stajyerim.
İnanılmaz.
- Bu arada Satoru, sana sormak... - Kenya!
Ne içmek istersiniz?
Benim ikramım.
Hiç gerek yok.
Zaten kalkmamız lazım.
Satoru'yu çok yormak istemeyiz.
Peki.
Evet, Satoru... Hoşça kal.
Hoşça kal.
Onu tekrar görmek için buraya kadar geldiniz, sağ olun.
Zevkle yaptık.
Buyurun.
Satoru'ya olan her şeyi bir araya topladım.
Satoru bir gün öğrenmek isterse işe yarar diye.
Teşekkür ederim.
Bir şey değil.
Ama en iyisi bunu atmak derseniz onu da anlarım.
Ne de olsa Satoru'nun uyanmasını sağlayan sizsiniz.
Yine geliriz.
Net bir şekilde bir yanımın eksik olduğunu hissediyorum.
Ama...
...annem unutulması gerektiğini düşünüyorsa...
...o zaman hiç hatırlayamamakla yaşayabilirim.
Satoru!
Kayo.
Tebrikler.
Evlendim, artık adım Kayo Sugita.
Sugita mı?
Bir dakika, Hiromi'yle mi evlendin?
Demek Hiromi o yüzden bir şey söylemek ister gibiydi.
Bebeğin adı ne?
Mirai.
Mirai mı?
Güzel bir ad.
Açıkçası, bir yanım biraz rahatsızdı.
Bizim mutlu olmamız adil mi diye düşündüm.
Hem de komaya benim yüzümden girmiş olma ihtimalin varken.
Sanki seni...
...terk ediyormuşuz gibi geldi.
Kayo.
Kaderim bana ait.
Kendini sorumlu hissetme.
Şu anda böyle olmamın sebebi...
...herhalde istediğim bir şeyin sonucu.
Sen inanılmaz birisin Satoru.
15 yıldır komadasın ama...
...yine de harika bir şey söyleyebiliyorsun.
Özel bir şey değil.
Ama yine de...
Yalnızlıktan başka bir şeyi hayal bile edemeyen o küçük kız...
...büyüyüp böyle bir ailesi olmasını...
...sana borçlu Satoru.
Teşekkür ederim.
İçimde garip bir duygu hissettim.
Buna eğilmem lazımdı.
Evet?
Rehabilitasyonumda resim çizmek istiyorum.
Kalemle birkaç kağıt alabilir miyim?
Tabii. Hemen getiririm.
Nasıl böyle bir resim çizebiliyorum? Wonder Guy ciltlerinin kaçıncısındasın?
Üçüncü ciltteyim.
Anne.
Kayo'ya konuşmamasını söylemedin, değil mi?
Neden?
Fark ettiğini bilmiyordum.
Aslını istersen...
...Kenya ile Hiromi gidince...
...hata yapmışım gibi geldi.
Söylemek istediklerini söyletmemekle.
15 yıl sonra seni görmeye geldikleri halde.
Burada ben her gün seninle konuşuyordum...
...ama cevap verdiğinde sesin değişmişti.
İlk kez o zaman büyüdüğünü anladım.
Çok mutlu oldum.
Bir yetişkin oldun.
Al.
SEVGİLİ ARKADAŞIM SATORU FUJINUMA'YA
Bunu Kenya getirdi.
Sanırım öğrenmek istediğin şeyi söyleyecek.
Emin misin?
Açıkçası...
Hâlâ biraz korkuyorum.
Ama...
...bir çocuk bir şeye ilgi gösterirse...
...annenin görevi ona destek olmaktır.
Satoru.
Bu dosyalara
gelecekte hiç ihtiyacın olmayabilir.
Ama eğer sana ne olduğunu merak edersen...
...bunları yararlı bulman...
...umuduyla bir araya getirdim.
Kendi olayınla karşılaştığın günün tarihi...
...14 Mart 1988 idi.
Şehrin yakınındaki bir gölde bulundun.
Akşam 18:30 sıralarında...
...seni oradan geçmekte olan bir veteriner kurtardı.
Kalp krizi geçiriyordun.
Vücut ısın 27 derecenin altındaydı.
Kurtulacaksın! Bir şeyin yok! Ambulans geliyor!
Sakın pes etme!
- Doktor. - Hastanın durumu?
Bay Satoru Fujinuma.
JCS düzeyi 100. Soluk yüzeysel. Oksijene bağladık.
Bay Fujinuma!
Vücut ısısı 34 derece. Hipotermisi var.
Hastanedeki doktor
suyun soğukluğunun beynin faaliyetini askıya alarak
beyin ölümünü engellediğini varsaydı.
Ve sen...
...15 yıl uyudun.
İronik bir biçimde, şehrimizde olduğunu söylediğin
seri çocuk hırsızı ve çocuk katilinin varlığını
kendin kurban olarak kanıtladın.
Senin olayın...
...büyük bir cinayete teşebbüs soruşturması başlattı.
Buna rağmen...
...zanlıya ilişkin hiçbir ipucu bulunamadı.
Ama bu olayda suçun üzerine yıkıldığı biri de yoktu
çünkü katil her şeyi ayarlamıştı.
Bence bunun sebebi şu:
Senin varlığın katilin planlarına engel oluyordu.
Tedavini Hokkaido'da sürdürmek zorlaştı.
Temmuz 1989'da...
...Chiba'da uzun süreli bakım veren bir hastaneye nakledildin.
Ama hâlâ bir iyileşme yoktu, o yüzden bir süre sonra...
...seni evde bakıma gönderdiler.
Satoru Fujinuma'nın tedavisi için bağış topluyoruz.
Teşekkür ederiz!
Arkadaşımız Satoru Fujinuma için bağış topluyoruz.
Teşekkür ederiz!
Yardım etmek için bağış toplamaya başladık.
Aslında şimdi bile topluyoruz.
Teşekkür bekliyorum gibi mi oldu?
İnan, beklemiyorum.
O zamanlar...
...sen bizim kahramanımızdın.
Sana ayak uydurmak isterdik.
Seninle birlikte mücadele etmek. Ne olduysak sana borçluyuz.
ARKADAŞIN KENYA KOBAYASHI
İlk kez o zaman yalnız olmamanın...
...ne güzel bir his olduğunu...
...anladım.
Geçmişte başıma gelen şeyin ne olduğunu anlamış gibiydim.
Ama hatırlayamadığım ve burada yazılı olmayan...
...bazı anılar var.
NISHIFUNABASHI BELEDİYE MECLİSİ ARMAĞANI
Sonuna kadar gitsem iyi olur, yoksa mahcup olacağım.
Müthişti bayım!
Anlıyorum Kumi. Demek ameliyatın gelecek ay.
Beni iyileştireceklermiş.
Ama yine de korkuyorum.
Öyleyse sana cesur olmanın sırrını söyleyeyim mi?
Ne?
Senin için önemli birinin gülümsediğini hayal et.
Tabii senin de gülümsemen lazım.
Tamam.
Denerim.
Vücudu büyümüş ama aklı hâlâ çocuk.
Bu çok hoşuma gitti!
Zahmetime değdi!
Sen ne yapıyorsun?
Aptal mısın? O saçmalığı makineye yükleme.
Fotoğraf makinesi yalan söylemez.
Patırtı için özür dilerim.
Bu nasıl mümkün olabilir?
Bu kızı bir yerden tanıyorum.
Sakın gitmesin.
Konuş onunla. Teşekkür ederim.
Özür dileyen ben olmalıyım.
İyi misin?
Kusurlu olan oydu. Dava açacağını sanmam.
Elini kastetmiştim.
Biraz acıyor. Çok sert vurdum.
Ama düsturum
bir şey olduğunu görünce resti çekmektir.
Resti çekmek mi?
Güzel bir düsturmuş.
Ne? Sahi mi?
Bunu söyleyecek fazla kişi yok.
Fotoğraf makinesini öyle kullananlara katlanamıyorum.
Bir hayalim var!
Ona hayalini sorman lazım.
Hayalin ne?
Fotoğraf çekmek!
Gökyüzünü çok seviyorum.
Japonya'nın, dünyanın her yerini
fotoğraf makinemle dolaşacağım.
Airi...
Bayım?
Ne oldu bayım?
- Ne oldu? - Bayım!
- İyi misiniz, duyuyor musunuz? - İyi misiniz? Bayım!
- İyi misiniz? - Bayım?